Αυτήν την εβδομάδα ξεκίνησα να παρακολουθώ τα περί Eurovision. Δεν είναι τυχαίο ότι αποτελεί ένα από τα πιο κερδοφόρα τηλεοπτικά προιόντα, ιδιαίτερα την τελευταία δεκαπενταετία, στοχεύοντας σε ένα ευρωπαικό, αφενός μεν, κοινο που βλέπει φανατικά το θεσμό, αλλά και ένα παγκόσμιο κοινό που όντως παίζει καθοριστικό ρόλο στα ποσοστά τηλεθέασης, επικεντρώνοντας στη βραδιά του τελικού. Ενός τελικού που καθιερώθηκε πλέον το Μάιο μήνα, στις αρχές, στα μέσα ή στο τέλος του, ανάλογα τη συμφωνία κάθε φορά.
Ανέκαθεν για μένα αυτός ο θεσμός μου κινούσε θα έλεγα το ενδιαφέρον. Η αγάπη μου για τη μουσική αλλά και για το θέαμα με καθήλωνε από πολύ μικρή στην τηλεόραση, τότε που δεν υπήρχαν ημιτελικοί, τότε που ο διαγωνισμός δεν ήταν ακόμα υπερθέαμα, τότε που η Ελλάδα διεκδικούσε μία θέση στην Ευρώπη, τότε που ακόμα δεν υπήρχε delivery!
Σε όσους έχουν επικρίνει το διαγωνισμό, θα ήθελα να θυμήσω πως σε μία τέτοια διοργάνωση ακούσαμε εξαιρετικά κομμάτια και βέβαια γνωρίσαμε καλλιτέχνες που έπαιξαν όχι απλά καθοριστικό ρόλο στην παγκόσμια δισκογραφία αλλά μέχρι και σήμερα έχουν σημαδέψει τις playlists ραδιοφωνικών σταθμών, μπαρ αλλά και της προσωπικής μας δισκοθήκης... Από το κοριτσόπουλο Celine Dion που μεταμορφώθηκε σε κύκνο της μουσικής αλλά και βασίλισσα του Las Vegas πρόσφατα, τον απίστευτο Johnny Logan, τον πολυνίκη (και όχι αδικαιολόγητα) του θεσμού, τους Secret Garden, τον λατρεμένο μου Zeljko Joksimovic, έναν πραγματικό καλλιτέχνη των Βαλκανίων, τον Domenico Modugnoο οποίος αν και δεν κέρδισε το διαγωνισμό ποτέ, με το τραγούδι "volare" (ή "nel blu dipinto di blu")υπήρξε ένας εικονικός, ένας επίτιμος νικητής του θεσμού, έχοντας αυτό το τραγούδι μέσα σε όλες σχεδόν τις δεκάδες στατιστικών για τα πιο δημοφιλή, αγαπητά αλλά και εμπορικά τραγούδια της Eurovision. Είναι πραγματικά ατελείωτη η λίστα καλλιτεχνών που πέρασαν από τη ζωντανή συναυλία του θεσμού και άφησαν το στίγμα τους όντες ήδη διάσημοι ή απλά νεαρά παιδιά στο ξεκίνημα της καριέρας τους. Και βέβαια ποιος ξεχνάει τους Abba...
ένα συγκρότημα ή αλλιώς ΤΟ συγκρότημα που μας ταξιδεύει ακόμα και σήμερα έπειτα από 4 δεκαετίες στην πιο λαμπερή και γιορτινή ατμόσφαιρα του uεσμού.
Διάλεξα όμως να ξεκινήσω να λέω τα περί Eurovision σήμερα που ρίχνονται στις επίσημες πρόβες οι Koza Mostra παρέα με τον Αγάθωνα Ιακωβίδη.. Σήμερα που ξεκινούν τα exit polls, τα στοιχήματα για την Ελλάδα σύμφωνα με την εμφάνισή της, η παραδοσιακή όπως λένε στους γιουροβιζιονικούς κύκλους σφυγμομέτρηση των τραγουδιών ανάλογα με τις προτιμήσεις των ξένων δημοσιογράφων...Φέτος που δύο πολύ γνωστές κυρίες της μουσικής σκηνής, η Bonnie Tyler για το Ηνωμένο Βασίλειο αλλά και η Anouk για την Ολλανδία "μπαίνουν επίσης στη μάχη".
Η Ελλάδα είναι ένα ξέχωρο κεφάλαιο που θα ήθελα να αναλύσω σε άλλη ανάρτηση. Γιατί η Ελλάδα φέτος κάνοντας το δικό της αγώνα με ένα πρόσωπο διαφορετικό θα έλεγα, προσπαθεί να κερδίσει ένα στοίχημα...
Σε αυτήν την ανάρτηση λοιπόν διαλέγω ένα αγαπημένο τραγούδι από το θεσμό. Πιστεύω ότι όλοι το γνωρίζετε και όλοι το έχετε σιγοτραγουδήσει... Και κάποιοι από εμάς έχουμε δει και τη ζωντανή εκτέλεσή του στο διαγωνισμό... εκείνη την περίφημη χρονιά που η Ελλάδα συμμετείχε με τους Bang αλλά και η Κύπρος με τη γνωστή σε όλους μας και αγαπημένη Αλέξια...
Και όσο θα το απολαμβάνετε, εγώ θα βρω την ευκαιρία να ευχαριστήσω και μέσω αυτής της ανάρτησης την Αλεξία Αλεξιάδου και το περιοδικό Real Food που επέλεξε να μου δώσει "χώρο" στο τεύχος Μαίου μεταξύ άλλων εξαιρετικών κοριτσιών... Όσοι δε με γνωρίζετε δεν έχετε παρά να αγοράσετε το περιοδικό και να μάθετε μερικά πράγματα για εμένα αλλά και να επωφεληθείτε από τις ιδέες για παιδικά πάρτυ αλλά και για συνεστιάσεις με φίλους σας (τώρα που πλησιάζει και η Eurovision) που σας προτείνει η Αλεξία και η παρέα της.
Έχουμε χρωστούμενα.... Σύντομα θα αναρτήσω την περίφημη τάρτα σοκολάτας, για όλες τις ώρες αλλά και την ερχόμενη εβδομάδα σας έχω μαγική συνταγή και light για καλοκαιρινά βράδια με φίλους....
Your blogger
Eleni
Your facebook groupie
Johnny Logan: Hold Me Now





Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου