Καλή εβδομάδα σε όλους!
Μία καινούρια αρκετά δροσερή εβδομάδα ξεκινάει και εύχομαι να γίνει πολύ δημιουργική αλλά και ευχάριστη!
Η αίσθηση που σου δίνει ο Οκτώβριος σαν μήνας είναι πολύ συγκεκριμένη. Με τον τρόπο του ο καθένας διαπιστώνει πως βαδίζουμε προς το χειμώνα, με την απότομη αλλαγή/πτώση της θερμοκρασίας, την έντονη επιθυμία για "χουχούλιασμα" αλλά και τη διάθεση να δεις παλιές ταινίες. Αυτή ήταν η χθεσινοβραδυνή μου διάθεση όταν αλλάζοντας κανάλια έπεσα επάνω σε μία παλιά ταινία, που μου θύμησε τα πιο νεανικά μου χρόνια αλλά και μου ξύπνησε την επιθυμία μου για άλλη μία φορά να πραγματοποιήσω ένα ταξιδάκι στη Νέα Υόρκη..
"When Harry met Sally" ή αλλιώς το ιδανικό ταίρι και η φιλία μεταξύ των δύο φύλων...
Δεν το έχετε δεί? Είναι μία κλασική ταινία με πολύ χρώμα από 80s (αποδεικνύεται άλλωστε από το ντύσιμο, τις εικόνες καθώς και τους ίδιους τους ηθοποιούς), αλλά και πολύ ενδιαφέρον όσον αφορά το νόημα για τη συντροφικότητα αλλά και την επικοινωνιακή ανάγκη, που είναι και πολύ έντονη σε όλους μας και κυρίως αυτές τις εποχές. Γι'αυτό το λόγο θεωρώ την εν λόγω ταινία και διαχρονική. Και πολύ ευχάριστη αλλά και αστεία... Ποιος άραγε μπορεί να ξεχάσει την περίφημη στιγμή του προσποιητού οργασμού μέσα στο diner restaurant?
Δεν το έχετε δεί? Είναι μία κλασική ταινία με πολύ χρώμα από 80s (αποδεικνύεται άλλωστε από το ντύσιμο, τις εικόνες καθώς και τους ίδιους τους ηθοποιούς), αλλά και πολύ ενδιαφέρον όσον αφορά το νόημα για τη συντροφικότητα αλλά και την επικοινωνιακή ανάγκη, που είναι και πολύ έντονη σε όλους μας και κυρίως αυτές τις εποχές. Γι'αυτό το λόγο θεωρώ την εν λόγω ταινία και διαχρονική. Και πολύ ευχάριστη αλλά και αστεία... Ποιος άραγε μπορεί να ξεχάσει την περίφημη στιγμή του προσποιητού οργασμού μέσα στο diner restaurant?
Τέτοιου είδους ταινίες είναι πραγματικά γιατρικό για να χαλαρώσεις και να περάσεις καλά. Χωρίς έντονους προβληματισμούς, βέβαια με αρκετή νοσταλγία κατ'εμέ για μία δεκαετία που έζησα τη δική μου εφηβεία, έκανα τα δικά μου όνειρα, φόρεσα βάτες, φούσκωσα το μαλλί αλλά και ταξίδεψα νοητά (και αεροπορικά όμως) στη Νέα Υόρκη. Νοητά ακόμα ταξιδεύω και ελπίζω να τα καταφέρω.
Όμως όταν βλέπουμε τέτοιες ταινίες για να περάσουμε καλά, όσο καθηλωμένοι και να είμαστε μπροστά από την οθόνη όλο και θέλουμε να ταισουμε το στομαχάκι μας. Ποιο γλυκάκι λοιπόν συνοδεύει τις κινηματογραφικές μας βραδιές? Συνήθως προτιμάμε όλοι κάτι σοκολατένιο. Ετσι και εγώ λοιπόν χθες και στα πλαίσια της σοκολατοθεραπείας που ενίοτε όλοι μας χρειαζόμαστε έφτιαξα macarons. Μετά από ένα βραδυνό γεύμα, όπου αναζητάς κάτι γλυκό, νομίζω πως γλυκές βουκιές macarons την ώρα που μοιράζεσαι ευχάριστες στην μεγάλη οθόνη στιγμές, γέλιο, συγκίνηση αλλά και δράση (γιατί μας αρέσουν και οι περιπέτειες!) είναι ό,τι πρέπει.Τα κρύα λοιπόν σαββατοκύριακα, μαζέψτε τους φίλους σας ή οργανώστε μία βραδιά με την οικογένειά σας φτιάξτε γρήγορο φαγητό με τα χαράκια σας (πιστέψτε με η σπιτική πίτσα, το σουνλάκι ή τα burgers είναι πιο απολαυστικά) ή στην ανάγκη ελλείψει χρόνου παραγγείλτε, χαλαρώστε και δείτε την αγαπημένη σας ταινία συντροφιά με γλυκές απολαύσεις και ταξιδέψτε με εικόνες και με το μυαλό σας σε τόπους που θα θέλατε να ξαναβρεθείτε ή να πάτε για πρώτη φορά και να ελπίζετε...
Η Νέα Υόρκη είναι ένα αγαπημένο μου θέμα... Λέω λοιπόν να καλύψω και σε άλλες αναρτήσεις πράγματα για το Μεγάλο Μήλο, καθώς και ένα αφιέρωμα σύντομα για τα Χριστούγεννα εκεί.
Και σας αποχαιρετώ με Norah Jones...
Your blogger
Eleni
Your Facebook groupie
http://www.facebook.com/LesDelicesDEleni


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου