Barcelona...

Οταν ταξιδεύεις κυρίως για αναψυχή, νομίζω ότι το πρώτο πράγμα που αισθάνεσαι ή που θέλεις να ζήσεις είναι τη μαγεία ενός τόπου που δεν έχεις ξαναδεί. Θέλεις πάνω από όλα να ζήσεις τον παλμό μίας πόλης ή ακόμα καλύτερα θέλεις να γίνεις "ένα" με τον κόσμο που κυκλοφορεί. 

Φέτος πήραμε την απόφαση να βγούμε εκτός Ελλάδος και να εξερευνήσουμε ένα μέρος του γαλλικού νότου αλλά και μία μεγάλη πόλη της Ισπανίας τη Βαρκελώνη.  

Ένα ταξίδι που ξεκίνησε οδικώς μέσω Ιταλίας, συνεχίζεται στη Γαλλία και βέβαια μας έδωσε την ευκαιρία να κάνουμε μία πρώτη εξόρμηση στην Ισπανία. 

Βαρκελώνη, δεν ξέρω αν μία ανάρτηση είναι αρκετή να περιγράψει τα πολλαπλά συναισθήματα που ένιωσα πηγαίνοντας σε μία πόλη με έντονο χαρακτηριστικό τα πολλαπλά αρχιτεκτονικά επιτεύγματα. Δεν μπορώ να διαλέξω τι μου άρεσε περισσότερο αλλά σίγουρα εντυπωσιάστηκα από τα πάντα. Μία πόλη που συνδιάζει τα πάντα. Την κίνηση, την καθημερινότητα, την παραλία, ένα μεγάλο λιμάνι, το εμπορικό σημείο γεμάτο τουρισμό, τα λεωφορειάκια που σε πηγαίνουν βόλτα(ανάλογα με το τι θα διαλέξεις) στο ανατολικό ή δυτικό τμήμα της πόλης. Γιατί η Βαρκελώνη, μία καταλανή κυρία γεμάτη φως αλλά και λάμψη, πότε από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, πότε από την οικοδέσποινα Barcelona, του μπάσκετ και του ποδοσφαίρου, πότε από τη χαριτωμένη συμπεριφορά των κατοίκων της που θεωρούν ως πρώτη γλώσσα τα καταλανικά και όχι τα ισπανικά, δεν παύει να προσελκύει το ενδιαφέρον χιλιάδων τουριστών.  

Πραγματικά μεγάλη έλευση τουριστών. Δεν ξέρω αν οφείλεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κολύμβησης αλλά σίγουρα υπήρχε πολύς κόσμος μέσα στην πόλη, παρόλα αυτά κυκλοφορούσες άνετα, με ζέστη βέβαια (σκεφτείτε πως στις περιοχές αυτές υπάρχει αρκετή υγρασία οπότε η ζέστη είναι πιο έντονη). 

Ουρά τεράστια για να μπεις στον καθεδρικό του Γκαουντί Sagrada Familia. Ενα καθεδρικό που δεν ξέρω πότε θα τελειώσει σαν έργο.

Δυστυχώς δεν καταφέραμε να μπουμε αυτήν τη φορά. Είναι δύσκολο να περιμένεις δύο ώρες στην αναμονή, κυρίως όταν είμαστε σε ημερίσια εκδρομή. Εύχομαι να τα καταφέρουμε την επόμενη φορά. Αυτό που μας ενδιέφερε να κάνουμε αυτήν τη φορά ήταν μία αναγνωριστική εκδρομή σε μία εξαιρετική πόλη που αθλητικά μας έχει χαρίσει πολύ έντονες συγκινήσεις αλλά και συγχρόνως φέρνει σε μία διαφορετική ποιότητα ζωής. Γεμάτη ζωή, νεολαία, μου φάνηκε μία πόλη χαρούμενη, ανθρώπινη, με πάρκα, με κτίρια εντυπωσιακά, με παέλια, τάπας αλλά και crema catalana... Κρέμα η οποία δεν ψήνεται με το παραδοσιακό φλόγιστρο..

Αναπωλώ το ταξιδάκι στην Καταλονία και εύχομαι να το επαναλάβουμε πριν πάρουμε το δρόμο του γυρισμού. Γιατί έχω εκκρεμότητες, θέλω να δω το μουσειο της σοκολάτας (αλίμονο!), να καταφέρω να μπω στον περίφημο καθεδρικό ναό του Γκαουντί, να επισκεφτώ το μουσείο της Μπαρτσελόνα και επίσης να δω το εσωτερικό του ολυμπιακού σταδίου όπου ένας ολόκληρος ελληνισμός φώναξε μαζί με τη Βούλα Πατουλίδου "Για την Ελλάδα ρε γαμώτο"!!

Να περνάτε καλά όπου είστε!

Your blogger 
Eleni

Your facebook groupie
http://www.facebook.com/LesDelicesDEleni